Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde

7 bijzondere doopvonten in beeld

Van de paaskaars tot de preekstoel, van de kanselbijbel tot de collectezak, veel voorwerpen in de kerk hebben een rol in de eredienst. Deze rubriek brengt 7 bijzondere varianten van een protestant liturgisch voorwerp in beeld. Deze keer: het doopvont.

Delfzijl

De Farmsumer Kerk (Protestantse Gemeente Delfzijl) beschikt over een uniek doopvont. Het is een vierkante vaas, aan elke zijde voorzien van een gevierendeeld wapen. Tezamen geven de wapens de 16 kwartieren van Habbina Elisabeth Alberda (1665-1717) weer. De vaas is in de 19e eeuw
uit de pastoriegracht in Farmsum opgevist en kreeg vervolgens een plaats in de kerk. De vaas is toentertijd voor de kerkdienst geschikt gemaakt en geplaatst op een houten voetstuk en dito deksel. Het doopvont is zelfs een rijksmonument.

 

Easterein

De Martinikerk in Easterein (Oosterend) heeft sinds kort een nieuw doopvont. Het is gemaakt door een lokale kunstenaar Johannes Wibma uit Wommels. Het doopvont zit vol symboliek. De hand staat symbool voor de Vader, het kruis voor de Zoon en de duif voor de Heilige Geest. Het doopvont is gemaakt van drie materiaalsoorten: hout, steen en brons. Het waterbekken is een groene, transparante Onyx met oker- en aardkleurige lagen. Onyx is een edelsteen. De groene Onyx wordt gevonden in Pakistan. De hand is gemaakt uit hout van de levensboom, een reuzeconifeer (Thuja Plicata). Het kruis is gemaakt uit hout van de treures ( Fraxinus excelsior Pendula), een licht gekleurde, taaie en harde houtsoort. De duif is eerst geboetseerd in was en daarna in brons gegoten en met wit gepatineerd. Het doopvont kon gemaakt worden door schenkingen.

 

Enkhuizen

De zogenaamde ‘dooptuin’ in de Zuiderkerk in Enkhuizen wordt omgeven door een doophek uit de 17e eeuw. Het wordt gesierd door zeven koperen blakers, twee kandelaars en een lezenaar. Rechts voor de dooptuin staan de paaskaars en een doopvont. Het doopvont is in 1958 gemaakt door de Egmonder houtsnijkunstenaar Cor Wijker (1890-1969) voor de toenmalige Ontmoetingskerk (gereformeerd) in Enkhuizen. Het doopvont is in 2012 in de Zuiderkerk geplaatst na de fusie hervormd-gereformeerd.

Scharendijke

Het doopvont in de Bethlehemkerk in Scharendijke is een vast onderdeel van het liturgisch centrum; het is niet verplaatsbaar. De onderkant is opgebouwd uit dezelfde steensoort als de traptreden van het liturgisch centrum en de onderbouw van de preekstoel. Aan de bovenzijde bevindt zich een verzilverde schaal voor het doopwater die wordt afgedekt door een verzilverd deksel met een knop in de vorm
van een kroon. Bij zonnig weer worden de gekleurde ramen van de
kerk weerspiegeld in het deksel. Bij aanraking geeft het deksel een
prachtige klank: het zou als klankschaal dienst kunnen doen. Het doopvont is een geschenk van het architectenbureau dat de Bethlehemkerk ontwierp. Het gebouw werd op 5 juni 1957 in gebruik genomen.

Spijkenisse

Basis voor het doopvont van de Dorsvloer in Spijkenisse was het lied ‘Zij zit als een vogel, broedend op het water’ (Liedboek, nr. 701). Lenie van Well, die de kerkramen en het doopvont ontwierp, had er direct een beeld bij toen de gemeente in 2002 dit lied zong. Van dat beeld maakte ze een ontwerp voor een doopvont en voor glas-in-loodramen. In 2004
zijn de kerkramen gemaakt en geplaatst. In 2005 kreeg maakte ze het doopvont, in brons. Door samenvoeging van drie wijkgemeenten staat het doopvont nu tijdelijk in de Ontmoetingskerk in Spijkenisse.

 

Voorburg

In de Oude Kerk van Voorburg staat een bronzen doopbekkenhouder met daarop een zilveren doopschaal uit 1723. Deze heeft een randgravering met een tekst uit de Statenvertaling: ‘Kan oock jemant het water weeren, dat deze niet soude gedoopt worden, Acto: 10.ve:47’: ‘Wie kan nu nog weigeren deze mensen met water te dopen, nu ze net als wij de heilige Geest hebben ontvangen?’ (Hand. 10:47)
De doopbekkenhouder werd in 2000 gemaakt door de Voorburgse beeldend kunstenaar Frans Kokshoorn (1947–2021), tevens gemeentelid. Het verving een zandstenen doopvont dat beschadigd was en te fragiel
was geworden. Dat staat nu in museum Swaensteyn.

De huidige doopbekkenhouder heeft een open structuur waarbij de drie poten, die onderaan onderling verbonden zijn, uitmonden in zes opengespreide handen. Op de poten zijn vier symbolen aangebracht: de vis, duif, korenaren en het kruis. De naar de hemel geheven handen spreken de taal van het volhoudende gebed. 

 

Zaltbommel

Het doopvont uit de Sint-Maartenskerk in Zaltbommel dateert van 1849. Het is een neoclassicistisch lantaarndoopvont. Onder de zilveren schaal kon een kaars gezet worden om het water te verwarmen. De zilveren schaal staat op een mooi bewerkt houten onderstel.
Tijdens de restauratie van de Sint-Maarten in 1983 dreigde het beschadigde en kapotte doopvont in de container te belanden. Ferdinand Zwaan wist dit te voorkomen en nam het mee naar huis. Daar stond het jarenlang in de garage. Zwaan vond echter dat het terug moest op de plek waar het hoort: in de Sint-Maartenskerk. En zo geschiedde. Met financiële hulp van een stichting kreeg het een opknapbeurt en staat het nu weer in volle glorie op de plaats waar het hoort en doet het weer dienst.

Foto: Doopvont Bethlehemkerk Scharendijke

Was deze informatie zinvol?
We hebben je feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we je contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)