Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud

Geef het asielbeleid een ziel, ook op langere termijn

Het is vanzelfsprekend dat de Nederlandse regering nu alles op alles zet om ruimhartig Afghanen naar Nederland te evacueren. Dat is goed, maar ik hoop en verwacht dat de Nederlandse regering deze acute ruimhartigheid om weet te zetten naar langdurige en fundamentele barmhartigheid ten opzichte van mensen die op zoek zijn naar veiligheid.

De kerk probeert - met vallen en opstaan - Jezus Christus te volgen. Hij was als geen ander bij ieder mens op zijn pad ‘met innerlijke ontferming bewogen’. 

In navolging van Hem zijn wij als kerk geroepen om naast vluchtelingen te gaan staan. Al in het Oude Testament - het eerste gedeelte van de Bijbel - worden de Israëlieten eraan herinnerd dat ze vreemdeling waren in Egypte. De Bijbel inspireert ons en roept ons op vreemdelingen lief te hebben en recht te doen, met oog voor de waardigheid van ieder mens als schepsel van God.

Omwille van onze roeping pleit de Protestantse Kerk al jaren voor rechtvaardigheid en barmhartigheid in het asielbeleid. Het is al jarenlang onveilig in Afghanistan. Daarom pleitte Kerk in Actie, de hulporganisatie van de Protestantse Kerk, met andere organisaties al in 2017 bij de Nederlandse regering om te stoppen met het uitzetten van Afghanen. Het is schrijnend om te zien dat de regering pas vier dagen voor de val van Kabul heeft besloten geen Afghanen meer uit te zetten. De Taliban waren toen al bezig met een razendsnelle opmars.

Diverse gemeenten in onze kerk voelen zich nauw betrokken bij Afghanen, bijvoorbeeld als leden van hun gemeente of omdat ze hen kennen via contacten met een naburig asielzoekerscentrum. Ook heeft de Protestantse Kerk in het werk van de Commissie Plaisier - die bekeringen naar het Christendom toetst -  de afgelopen jaren vele malen gesprekken gevoerd met Afghaanse asielzoekers. 

De huidige situatie laat zien dat het de hoogste tijd is dat de menselijke maat terugkeert in het asielbeleid. Iemand die in Afghanistan angst heeft voor vervolging moet de mogelijkheid hebben elders asiel aan te vragen. Dat staat ook in de internationale verdragen die Nederland heeft ondertekend. 

Sommige Europese leiders lijken zich in deze situatie vooral zorgen te maken over het aantal vluchtelingen dat onze kant op komt. Dat is tekenend voor het ontbreken van de menselijke maat. Als Protestantse Kerk roepen we daarom onze regering op zich tot uiterste in te spannen om ervoor te zorgen dat vervolgde Afghanen internationale bescherming krijgen. Daarmee bedoelen we niet alleen nu ruimhartig ontvangen, maar ook hierna barmhartig verwelkomen, beschermen en voor hen een naaste zijn.

In het bekende Bijbelverhaal van de Barmhartige Samaritaan houdt Jezus ons een confronterende spiegel voor. Hij laat met dit verhaal zien dat regels, zelfs de allerbeste, je kunnen beletten een naaste te zijn. Ik zie dat de Nederlandse regering, nu de situatie erom vraagt, in staat is om buiten de bestaande regels te denken en te handelen. Ik daag hen uit om dat te blijven doen. Geef asielbeleid een ziel: namelijk innerlijke ontferming en bewogenheid. Daarmee maak je ieder mens tot naaste. 

Zie ook:

Foto: ANP

Was deze informatie zinvol?
We hebben uw feedback ontvangen, dankuwel!

Om deze pagina verder te verbeteren zijn wij benieuwd waarom u deze pagina wel of niet zinvol vond. U kunt ons helpen door de onderstaande vragen in te vullen.

Mogen we uw contactgegevens voor eventuele verdere vragen? (niet verplicht)