Brieven van scriba en preses
Joie de vivre
In deze brief schrijft Kees van Ekris over vreugde als geloofsdaad. Geïnspireerd door de roman Mensen van de dag van Emma Doude van Troostwijk, mijmert hij over wat het betekent om een traditie joyeus te bewonen in plaats van er gefixeerd in te raken. Hij pleit voor een kerk die zich niet laat opsluiten in het verhaal van verval, maar die de schoonheid van haar erfenis opnieuw leert bewonen – met lichtvoetigheid, met muziek en taal, met de herinnering aan God en Gods herinnering aan ons. Een kerk die klein mag zijn, maar niet somber hoeft te worden.