SMPR ondersteunt mensen die seksueel misbruik of grensoverschrijdend gedrag in een pastorale of gezagsrelatie hebben meegemaakt, en de mensen in hun directe omgeving. De organisatie komt op voor benadeelden en biedt professionele begeleiding of verwijst door naar geschikte hulp. Ook gemeenten en parochies waar misbruik heeft plaatsgevonden, waar een vermoeden van misbruik speelt of die er op een andere manier bij betrokken zijn, kunnen bij SMPR terecht voor begeleiding.
SMPR is een samenwerkingsverband van kerkgenootschappen. De organisatie is van en voor deze kerken, maar werkt onafhankelijk. Medewerkers zijn professioneel geschoold en deskundig op hun werkterrein. De eerste loyaliteit van SMPR ligt bij de benadeelden; vanuit die positie krijgt de loyaliteit met andere betrokkenen vorm.
Vertrouwenspersonen en gemeentebegeleiders
Via het Meldpunt SMPR kan een beroep worden gedaan op een zelfstandige, onafhankelijke vertrouwenspersoon of gemeentebegeleider. Vertrouwenspersonen begeleiden en ondersteunen benadeelden bij het verwerken van wat hen is aangedaan en helpen bij de afweging om een klacht in te dienen. Tijdens een klachtenprocedure staat de vertrouwenspersoon de betrokkene bij, als die dat wil. Er zijn ook vertrouwenspersonen die speciaal zijn opgeleid om minderjarigen en hun ouders te begeleiden.
Gemeentebegeleiders ondersteunen plaatselijke kerkbesturen bij het hanteren van een situatie van seksueel misbruik en geven informatie over de mechanismen die daarbij een rol spelen.
Aangesloten kerkgenootschappen
Binnen SMPR werken de volgende kerkgenootschappen samen:
- Apostolisch Genootschap
- Bond van Vrije Evangelische Gemeenten in Nederland
- Doopsgezinde Broederschap
- Evangelische Broedergemeente Nederland
- Oud-Katholieke Kerk van Nederland
- Protestantse Kerk in Nederland
- Remonstrantse Broederschap
- Zevende-dags Adventisten
Andere kerken en geloofsgemeenschappen kunnen zich bij SMPR aansluiten.
Geschiedenis
Het gesprek over seksueel misbruik in pastorale relaties binnen de kerken begon in 1989, toen een gemeentelid naar buiten bracht dat zij jarenlang een relatie had gehad met haar predikant en die relatie duidde als seksueel misbruik. Uit die openheid ontstond de Interkerkelijke Initiatiefgroep tegen Seksueel Misbruik in Pastorale Relaties, met vertegenwoordigers van de grote kerken en van enkele kleinere kerken, allen op persoonlijke titel.
In 1991 kwamen er twee meldpunten voor de opvang van slachtoffers: het IKON-pastoraat en het omroeppastoraat van KRO/RKK. Een jaar later ging een netwerk van getrainde vertrouwenspersonen van start. Naast deze opvang ontwikkelde de initiatiefgroep een tweede lijn, gericht op een kerkelijke klachtenprocedure. Voor de verschillende kerkgenootschappen werden daarin aparte routes vastgesteld, omdat het kerkrecht per kerk verschilt.
De initiatiefgroep groeide uit tot de Stichting SMPR en in 2001 tot het Interkerkelijk Samenwerkingsverband SMPR. Vanaf dat moment namen de aangesloten kerken nadrukkelijk verantwoordelijkheid voor seksueel misbruik gepleegd door eigen ambtsdragers en pastoraal verantwoordelijken. In 2014 veranderde SMPR haar naam in SMPR Meldpunt seksueel misbruik in de kerk.
