Eind juli organiseerden Kairos-Sabeel Nederland en het Bethlehem Bible College de conferentie Doing Justice, Loving Mercy. De conferentie bracht Palestijnse theologen, theologen uit Nederland en andere Europese landen én activisten samen rondom de vraag: hoe kunnen we solidair zijn met Palestijnen op een manier waarbij gerechtigheid en het volgen van Jezus centraal staan? “We wilden samen een stap verder zetten”.
Doing Justice, Loving Mercy ontstond eerder dit jaar vanuit een verlangen om verschillende perspectieven samen te brengen, vertelt mede-organisator Eline van der Kaaden. “In Nederland en in kerken wordt er veel over Palestina gesproken, maar is er niet of nauwelijks contact met Palestijnse theologen. We wilden juist hun perspectief inbrengen en samen reflecteren vanuit de theologie: wat betekent het dan om solidair te zijn als Nederlanders of als Europeanen?” Van der Kaaden, in het dagelijks leven onder meer bestuurslid bij Kairos-Sabeel, noemt als voorbeeld de bekende Palestijnse spreker Munther Isaac. “Hij sprak over de vraag: wat betekent het om christen te zijn in zo’n conflict, hoe ziet gerechtigheid er dan uit? Wat deed Jezus, en wat betekent dit voor ons? Eén van zijn conclusies was: je hoeft niet altijd bang te zijn om te oordelen, je mag soms ook duidelijk zijn en zeggen: dit kan niet niet meer.”
Gemeenschapsgevoel
De conferentie beoogde theologie en praktijk te combineren. Naast plenaire sessies waren er workshops en veel ruimte voor ontmoeting. “We wilden heel erg een gemeenschapsgevoel creeren en dat is enorm gelukt: veel deelnemers gaven dat ook terug. We zien ook dat er veel behoefte is aan gemeenschap, zeker onder christenen die solidair willen zijn aan Palestina. Dat betekent vaak een gevecht, het kan ingewikkeld zijn om het gesprek daarover te voeren met christenen die anders denken. Voor veel deelnemers was de conferentie bevrijdend en troostrijk: een moment om in gezamenlijkheid even stil te staan, je even niet hoeven te verdedigen, maar wel inhoudelijk samen na te denken en verder te komen.”
Theologie en praktijk combineren (“doorleefde theologie”) liep dan ook als rode draad door de conferentie. Aan het eind van het weekend stonden de bijna 130 deelnemers stil bij de vraag: Hoe nu verder, wat wil je hiermee doen? “Er vormden zich vanuit die vraag verschillende groepen”, vertelt Van der Kaaden. “De ene groep koos ervoor om samen na te denken over het voeren van een lobby, anderen wilden theologisch verder doordenken en er was bijvoorbeeld een groep rondom de vraag ‘wat kan ik hiermee in mijn kerk?’
Steun Fonds Kerk en Wereld
De financiele ondersteuning van Fonds Kerk en Wereld betekende voor Van der Kaaden meer dan een financiele steun in de rug. “Deze thematiek is niet makkelijk om mee bezig te zijn. Het is daarom ook lastig om zo’n conferentie te organiseren, ook omdat het raakt aan de relatie met kerken, die het moeilijk vinden om zich uit te spreken hierover. Dat een fonds als Kerk en Wereld ons steunt is heel erg bemoedigend.” Door de steun konden daarnaast veel studenten deelnemen aan de conferentie. “Er deden veel theologie-studenten mee, voor hen konden we de conferentie gelukkig toegankelijk maken.”
