Voor Pasen een verhaal dat de kerstcyclus afsluit: Lucas 2:22-(35)39. De hoofdpersonen in dit verhaal rondom Jezus zijn twee oude mensen. Aangezien deze lutheraan niet meer de jongste is, heeft dit verhaal mij extra getroffen. Ook in de Bach-cantate BWV 125 over deze tekst: 'Mit Fried und Freud ich fahr dahin,' het Nunc Dimittis 'Nu laat uw knecht in vrede gaan': De Lofzang van Simeon.
Voor Pasen een verhaal dat de kerstcyclus afsluit: Lucas 2:22-(35)39.
De hoofdpersonen in dit verhaal rondom Jezus zijn twee oude mensen. Aangezien deze lutheraan niet meer de jongste is, heeft dit verhaal mij extra getroffen. Ook in de Bach-cantate BWV 125 over deze tekst: 'Mit Fried und Freud ich fahr dahin,' het Nunc Dimittis 'Nu laat uw knecht in vrede gaan': De Lofzang van Simeon.
Het begint met de reiniging volgens de wet van Mozes, zes weken na de geboorte, waarbij het gezin naar de tempel gaat (Maria Lichtmis). Waarschijnlijk bezoekt Maria de Mikwe en er wordt een offer gebracht in de tempel: twee tortelduifjes of twee gewone duiven. Het dier, dat de vrede uitdrukt. Dit is een bescheiden offer van arme mensen.
Dan komt Simeon op het toneel. 'Hij heeft gehoord' betekent zijn naam. Hij was rechtvaardig en vroom. Wat hij heeft gehoord is de boodschap van vertroosting voor het volk Israël. En dat hij niet zou sterven voordat hij de Messias zou hebben gezien.
Tot driemaal toe doet de Geest in het spel mee. Simeon wordt door de Geest naar de Tempel geleid en daar gebeurt van alles. Tenslotte neemt hij het kind, Jezus, in zijn armen en looft God. Dan klinkt zijn lofzang. Hij heeft niet alleen gehoord, maar ook gezien met eigen ogen voor alle volken: redding. Hij heeft het licht gezien...!
Dan komt de profetie na de zegen en hij spreekt Maria, zijn moeder aan. Helaas, niet zijn vader, volgens Lukas. Hij voorspelt dat het kind weerstand zal opwekken en dat mensen zullen vallen en opstaan. Deze tekenen worden tegengesproken, er zal strijd zijn en een zwaard zal door het hart gaan van Maria. 'Vandaag Hosanna, morgen kruisig hem.'
Er wordt van Simeon niet met zoveel woorden gezegd dat hij oud is, maar dat hij rechtvaardig en vroom is, en hij ziet uit naar betere tijden voor Israël. Als hij dan zingt: "Nu laat U, Heer, uw knecht in vrede heengaan" dan ligt het voor de hand, dat het een oud en verwachtingsvol mens is die aan het eind van zijn leven komt en daarin vrede vindt, want hij heeft de Messias gezien. "Je zult het zien, zoals ik heb gehoord." En als dan de hoogbejaarde profetes Hanna ook nog op het toneel verschijnt, wordt duidelijk, dat ook zij uitziet naar de bevrijding van Jerusalem. Zij kijken echt niet ver vooruit.
Durven wij nog vooruit te kijken? Waar kijken wij als ouderen nog naar uit? Hoe zal het gaan met de jongere generaties? Blijft het vrede en wordt er aan een rechtvaardige samenleving gewerkt op een gezonde aarde? Staan mensen op tegen onrecht en haat? Wat zou mijn kleinzoon allemaal meemaken?
Het gaat om vertrouwen, om geloof in die Heer, die je uitnodigt in zijn Rijk van genade, in de dood en ook in het sterven. Dat doet ons opstaan en verder gaan en misschien nog lang of even verder leven met oog op bevrijding.
